Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Trójca. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Trójca. Pokaż wszystkie posty

środa, 11 maja 2016

Ks. Franciszek Moździerz rodem z parafii Zabłotów nie żyje

Z wielkim smutkiem przyjąłem informację o śmierci ks. Franciszka. Nie było mi dane go poznać, choroba zatrzymała go w szpitalu na Pomorzu między Kołobrzegiem i Szczecinem. Wcześniej organizował pielgrzymki Polaków do rodzinnych stron - Zabłotowa i Trójcy - ziemi uświęconej potem i krwią... To on w dużej mierze przyczynił się do budowy pomnika na mogile ofiar UPA w Trójcy i uroczystego poświęcenia przy udziale ukraińskich mieszkańców i władz.
ks. Franciszek Moździerz
(1931-2016)
W niedzielę 15 maja w Zabłotowie o godz. 11:30 zostanie odprawiona Msza św. w intencji zmarłego ks. Franciszka. Przybliżę też wtedy jego sylwetkę parafianom.

Niech Bóg wynagrodzi mu jego wierność powołaniu!
Requiem aeternam dona ei, Domine!

TUTAJ można przeczytać informację o śmierci Księdza w jęz. ukraińskim.

Poniżej zamieszczam biogram opracowany przez kleryka Jakuba Suszyńskiego:
"Ks. Franciszek Antoni Moździerz urodził się 18.06.1931 roku. Rodzicami byli Marian i Rozalia, miał jednego starszego brata Józefa-Edwarda. Ojciec zginął w czasie II wojny światowej. Matka z dziećmi w niemal cudowny, opatrznościowy sposób uratowała się. Po zawierusze wojennej wdowa z dziećmi zamieszkała na ziemiach zachodnich. Tu Franciszek został uczniem Niższego Seminarium Duchownego w Gorzowie [...]. Często odwiedzała go mama i brat, czuć było wyjątkową więź życia rodzinnego. Należał do Sodalicji Mariańskiej, której opiekunem był ojciec duchowny ks. Wiktor Panecki.
Poświęcenie pomnika ofiar UPA
wspólnie z grekokatolickim ojcem, 1992 r.
W 1951 roku wstąpił do Wyższego Seminarium Duchownego w Gorzowie Wlkp. [...]. Święcenia kapłańskie przyjął w katedrze gorzowskiej w 24.06.1956 roku z rąk biskupa Michała Klepacza.
W czasie jednego z przyjazdów do Zabłotowa
Po święceniach pracował w Szczecinie w parafii św. Stanisława Kostki, gdzie proboszczem był wówczas ks. Lisowski. Był kapłanem pełnym kultury urobienia i rozmachu w pracy duszpasterskiej. Pracował jako katecheta oraz prowadził zespół chóru parafialnego. Po dwóch latach został wikarym w Gryfinie. Tutaj proboszczem był ks. Kowalski. Po roku pracy w Gryfinie w 1959 roku został proboszczem w Wełtyniu. Oczkiem w głowie proboszcza staje się zabytkowy kościół parafialny, zdobywa też lokum na plebanię. W Wełtyniu pracuje do 1967 roku. W tym czasie zostaje przeniesiony do Pełczyc, pracując tam do 1974 roku, mając do pomocy wikarego. Od 1974 do 1977 pracuje jako proboszcz w Resku, kładąc podwaliny pod przyszłe sanktuarium maryjne. W 1977 roku zostaje proboszczem parafii św. Krzyża na Pogodnie w Szczecinie, gdzie kontynuuje budowę kościoła parafialnego, pogłębia też swoją wiedzę uzyskując tytuł magistra teologii. W trudnym okresie przełomu ustrojowego 1980 r. ks. Franciszek jako proboszcz parafii, na terenie której mieszkało kilka tysięcy stoczniowców, ofiarnie angażował się w pomoc duchową, a podczas stanu wojennego także w materialną niesioną wszystkim rodzinom szczególnie internowanych.
W czasie rekolekcji w Polsce, 2012 r.
W roku 1983, został proboszczem parafii św. Józefa w Trzebuszu. Troską otoczył kościół parafialny i filialny. Zorganizował kaplicę w Gorzysławiu. Proboszczem w Trzebuszu był 27 lat. Został w parafii jako rezydent aktywnie włączając się w duszpasterstwo w dekanacie trzebiatowskim. Od 2005 do 2015 był kapelanem Domu Pomocy Społecznej w Jarominie.
Zmarł 7 maja 2016 r. o godz. 23:30."

niedziela, 27 marca 2016

Poszukiwanie zamordowanych z Trójcy

Fakt o ludobójstwie na Polakach we wsi Trójca k. Zabłotowa nie dotarł od razu do wszystkich zainteresowanych. Krewni ofiar żyjący w Ameryce nie orientowali się w całym zamieszaniu, jakie stworzyła wojna. Listy mogły dochodzić z opóźnieniem, albo przepaść gdzieś na froncie.
Po zakończeniu wojny, krewni z zagranicy publikowali ogłoszenia w polskiej prasie z nadzieją, że ktoś się odnajdzie. Poniżej zamieszczam informację o rodzinie Adlerów.
Władysław Adler, ur. w 1885 r. w Trójcy, oprócz gospodarstwa rolnego, utrzymywał się z zawodu kołodzieja. Niestety, oddział UPA, najeżdżając na wioskę 23.10.1944 r., zamordował również jego rodzinę, a przynajmniej samego Władysława, bo tylko jego imię z tym nazwiskiem widnieje na liście ofiar.

Ogłoszenie z gazety informuje o Władysławie z żoną Pauliną (z d. Różycka) i synami Antonim i Michałem. Zostało wysłane przez Wiktorię Johnson z d. Adler, zam. na Brooklynie, ur. w 1896 r. w Trójcy jako córka Marcina Adlera i Apolonii z d. Sabner. Wiktoria wyemigrowała do USA w 1938 r. prawdopodobnie jako wdowa (miała niecałe 53 lata). Wiadomo, że w małżeństwie Władysława i Pauliny, oprócz synów - Antoniego i Michała, narodziły się trzy córki: Stefania (1908 r.), Rozalia (1910 r.) i Apolonia (1914 r.) - ich losy są nieznane.

Poniżej zamieszczam znalezione ogłoszenie w "Gazecie Lubelskiej" z 16.08.1946 r. (R. 2, nr 224, s. 5):
opr. A. Więch

wtorek, 26 maja 2015

Zabłotów na starych fotografiach


Zachęcam do dzielenia się zdjęciami, przysyłając przedwojenne fotografie na maila parish.zabolotiv@gmail.com.
Może ktoś rozpozna siebie lub swoich krewnych?
Budowa ochronki sióstr służebniczek, ok. 1927 r.
Dzieci z ochronki przed plebanią w Zabłotowie.
Arch. sióstr służebniczek w Starej Wsi.

wtorek, 12 maja 2015

Wyszperane w starej prasie

Gromadząc informacje o kapłanach w Zabłotowie, natknąłem się przypadkowo na poniższy artykuł dotyczący Polaków we wsi Trójca k. Zabłotowa z 1939 r. Pięć lat później część naszych Rodaków z Trójcy oddała życie za Ojczyznę w czasie rzezi banderowców.

"Pobudka". s. 13


czwartek, 23 października 2014

Pamięć o ofiarach ludobójstwa w Trójcy (pow. Śniatyn)

Dziś mija 70. rocznica mordu Polaków we wsi Trójca, par. i gm. Zabłotów, pow. Śniatyn.
Warunki pogodowe (ciągły deszcz) utrudniły planowany wcześniej przyjazd parafian na zbiorową mogiłę, w której pochowano 64 osoby - większość ofiar. Myślę, że chętni łączyli się duchowo z tym miejscem na modlitwie. Niestety, nie było żadnej delegacji ze strony polskiej (oprócz mnie...). W końcu wieś Trójca k. Zgorzelca swoją nazwę "zawdzięcza" wiosce na Pokuciu.
Tuż przed godziną 15:00 wyjechałem spod kościoła w Zabłotowie do oddalonej kilka kilometrów Trójcy. Tam, przy skrzyżowaniu, na wzniesieniu po lewej, znajduje się miejsce, gdzie stał drewniany kościół dojazdowy. Kościół zniszczono po wojnie, a na działce wzniesiono pomnik ku czci współmieszkańców - poległych żołnierzy Armii Czerwnonej. W głębi działki, za istniejącą wtedy świątynią, wkrótce po rzezi wykopano jamę, do której złożono znalezione ciała Polaków. W innych miejscach pochowano szczątki osób znalezionych w następnych dniach. Na wieczornej Eucharystii pamiętaliśmy o "trahicznych podijach" sprzed 70 lat, prosząc o Boże Miłosierdzie dla nieżyjących i nawrócenie żyjących, być może, zabójców.
Wg różnych wersji, zginęło od 58 do 86 Polaków i 9-14 Ukraińców. Jak podają najbardziej wiarygodne źródła, z rąk banderowców 23 października 1944 r. zginęło w Trójcy 90 osób, w tym dwie rodziny ukraińskie (9 osób) ratujące polskich sąsiadów i Żydówka żyjąca w kryjówce u Polaków. W miarę możliwości czasowych, spróbuję przybliżyć wkrótce te tragiczne wydarzenia. Póki co, odsyłam do opracowanej informacji o zbrodni na stronie Wikipedii.
"Jeśli zapomnę o nich,
Ty, Boże, zapomnij o mnie..."
Pragnę serdecznie podziękować Panu Szczepanowi Siekierce za przysłanie książki o ludobójstwie w województwie stanisławowskim. Ta publikacja pomoże w edukacji miejscowych ludzi szukających prawdy, która jest przemilczana lub zdeformowana.
Lista ofiar jest dłuższa
 niż lista pochowanych w tym miejscu

Pan Szczepan Siekierka jest byłym żołnierzem Armii Krajowej. Od 1991 roku pełni funkcję Prezesa Stowarzyszenia Upamiętnienia Ofiar Zbrodni Ukraińskich Nacjonalistów, którego był współorganizatorem. Celem Stowarzyszenia jest gromadzenie dokumentacji i relacji świadków o ludobójstwie dokonanym na ludności polskiej na Kresach Południowo - Wschodnich Rzeczypospolitej.
TUTAJ zobacz porządkowanie mogiły przez polskich wolontariuszy w 2015 r.

PS. ZWRACAM SIĘ Z PROŚBĄ DO RODAKÓW POCHODZĄCYCH Z TRÓJCY o nadsyłanie wspomnień o codziennym życiu i tragicznych chwilach związanych z mordem i wyjazdem. Bardzo ważne jest zebranie starych zdjęć, by zachować je dla przyszłych pokoleń! Może ktoś ma zdjęcia zniszczonego kościoła z Trójcy?
parish.zabolotiv@gmail.com